amma

Amma mín dó í gær. Ég var lengi að velta því fyrir mér hvort það væri við hæfi að skrifa það hér en fólk skrifar nú annað eins. Mér leið mjög illa yfir þessu í gær og í dag þó held ég að enginn hafi tekið eftir því, ég ber ekki alltaf tilfinningar mínar á torg.
Amma hefði orðið 93 ára í febrúar. Hún var mjög sterk kona og dugleg og var heima hjá sér alveg þangað til hún komst að því að hún var með krabbamein sem var núna í sept./okt. Ég veit að ég á að vera glöð að hún fékk að deyja og að þetta skyldi taka svona fljótt af en það er svo erfitt að syrgja ekki. Ég er bæði glöð og sorgmædd því amma fékk það sem hún vildi, að deyja. Ég er sorgmædd því ég missti svo mikið þannig að í raun er þetta bara eigingjörn tilfinning en hún er þarna samt. Ég vona bara að ömmu líði vel núna og að hún sé með afa, öllum systkinum sínum og vinum.